6 Υποψηφιότητες Όσκαρ που Κρατάω (και 6 που γελάω)

Θα τα πω πιο αναλυτικά για τα Όσκαρ εν καιρώ, αφού μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου, όπου θα τελεσθεί η 87η απονομή, απομένει περισσότερος από ένας μήνας και ακόμα δεν έχω δει τις περισσότερες από τις ταινίες όπου συναγωνίζονται για τα μεγάλα βραβεία. Ιδιαίτερες εκπλήξεις μην περιμένεις πάντως, καθώς σίγουρα η λέξη Boyhood θα ακουστεί αρκετές φορές, όπως και τα ονόματα των Μάικλ Κίτον, Τζούλιαν Μουρ, Τζέι Κέι Σίμονς και Πατρίσια Αρκέτ.  

Προς το παρόν παρακάτω ακολουθούν 6 υποψηφιότητες που μοιάζουν ικανές να κρατήσουν ζωντανό το όποιο ελάχιστο ενδιαφέρον έχω φέτος για τα Όσκαρ, καθώς και έξι υποψηφιότητες (ή παραλήψεις) αρκετές για να μην ξανασχοληθώ ποτέ.

Χρυσές Σφαίρες 2015: Οι Προβλέψεις μου

Φαινομενικά φαβορί για όλα τα σημαντικά κινηματογραφικά βραβεία που θα αρχίσουν να δίνονται από εδώ και πέρα είναι το Boyhood. Προσωπικά, το έχω ξαναπεί, δεν μπορώ να κατανοήσω τον ντόρο γύρω από την συγκεκριμένη ταινία. Την στιγμή που ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ θα αναβαίνει στο βάθρο να παραλαμβάνει το Όσκαρ του, εγώ θα φαντασιώνομαι ότι το παίρνει για κάποια από τις ταινίες της Before τριλογίας, ή για το Dazed and Confused, ή για το Waking Life, ή ακόμα και για το School of Rock. 

Προς το παρόν, την Κυριακή έχουμε την 72η απονομή των Χρυσών Σφαιρών, οπού από εκεί ουσιαστικά ξεκινάει και επίσημα η πιο αδιάφορη προοσκαρική περίοδος των τελευταίων ετών. Εδώ μπορείς να δεις αναλυτικά τις προβλέψεις μου για το κινηματογραφικό κομμάτι της τελετής και εδώ για το τηλεοπτικό. Όπως πάντα στην πρώτη θέση βρίσκεται ο υποψήφιος που θεωρώ πως θα κερδίσει, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι υποψήφιοι με βάση τις περισσότερες ελπίδες για την έκπληξη.

Emmys Horror Story

Θα κερδίσει το Breaking Bad το δεύτερο συνεχόμενο Εμμυ δραματικής σειράς για την ίδια σεζόν; Θα καταφέρει ο Μάθιου Μακόναχι να φύγει νικητής από τις Χρυσές Σφαίρες, τα Οσκαρ και τα Εμμυ μέσα στην ίδια χρονιά; Η αλλαγή από την δραματική κατηγορία στην κωμική, θα βοηθήσει επιτέλους το εξαιρετικό Shameless να κερδίσει κάποια υποψηφιότητα πέραν της Τζόαν Κιούζακ στον guest ρόλο;

Τα φετινά βραβεία Εμμυ είναι τα πιο ενδιαφέροντα τηλεοπτικά βραβεία που θα απονεμηθούν εδώ και πολλά χρόνια. Τολμώ να πω ότι, από πλευράς αξίας των διαγωνιζομένων, ξεπερνάνε ακόμα και τα Οσκαρ. Αν και έχουμε περίπου τρεις μήνες μέχρι την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων, εδώ μπορείς να δεις τις αναλυτικές προβλέψεις μου για κάθε κατηγορία, ενώ στην πρώτη θέση, όπως πάντα, βρίσκεται η σειρά ή ο υποψήφιος που πιθανολογώ ότι θα κερδίσει.

Οι υποψηφιότητες των Εμμυ θα ανακοινωθούν στις 10 Ιουλίου και η απονομή θα πραγματοποιηθεί στις 25 Αυγούστου.

Success Story

Επειδή, μ' αυτά και μ' αυτά, παρέλειψα να ασχοληθώ με το σπουδαιότερο Ελληνικού ενδιαφέροντος γεγονός της φετινής κινηματογραφικής χρονιάς, με αφορμή την προσθήκη του Τζον Σι Ράιλι στο καστ της πρώτης αγγλόφωνης ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου με τίτλο The Lobster, ας δώσω συγχαρητήρια στον Έλληνα σκηνοθέτη που τόσο αισχρά κατηγορήθηκε τα τελευταία χρόνια στην χώρα του, με αποτέλεσμα την εγκαταλείψει για να βρει κινηματογραφικό καταφύγιο στην Αγγλία. Να υπενθυμίσω ότι, πέρα από τις γνωστές ανοησίες που σκαρφίστηκαν διάφοροι για να κατηγορήσουν τον Κυνόδοντα, μερικά χρόνια πιο πριν, το 2005 στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης η πρώτη του σόλο ταινία με τίτλο Κινέττα, έφαγε ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα γιουχαϊσματα στην ιστορία του φεστιβάλ. «Ουδείς προφήτης στον τόπο του» λέει ένα Ελληνικό ρητό και τώρα ο Λάνθιμος παίρνει την εκδίκηση του σκηνοθετώντας μια ταινία που έγγραψε μαζί με τον Ευθύμη Φιλίππου, με πρωταγωνιστές τους Κόλιν Φάρελ, Ρέιτσελ Βάις, Τζον Σι Ράιλι, Λέα Σεϊντού, Μπεν Γουίσο, Τζέισον Κλαρκ και αρκετούς ακόμα γνωστούς Βρετανούς ηθοποιούς. Μπράβο και πάλι μπράβο.

Υ.Γ. Πόσο σπουδαίος ηθοποιός ο Ράιλι και πόσο υποτιμημένο το προ τριετίας Terri του Αζαζέλ Τζέικομπς όπως και το Hard Eight του Πολ Τόμας Άντερσον.

TDF16: Απολογισμός

Μας τελείωσε λοιπόν την Κυριακή το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ και όπως αναμενόταν οι περισσότερες ταινίες ήταν εξαιρετικές. Δύσκολα άλλωστε κινδυνεύεις να φας φόλα με ντοκιμαντέρ, συγκριτικά τουλάχιστον με τις ταινίες μυθοπλασίας. Το γεγονός ότι οι ήρωες κάθε ταινίας είναι υπαρκτά πρόσωπα, δίνει σε κάθε μια από αυτές ένα κάποιο ειδικό ενδιαφέρον. Συνολικά είδα 23 ταινίες, εκ των οποίων οι 20 ήταν μεγάλου μήκους και οι 3 μικρού μήκους, ενώ και οι τέσσερις Ελληνικές ταινίες που είδα ήταν και οι πιο αδύναμες του φεστιβάλ. Δεν θέλω να πιστέψω ότι αυτό σημαίνει κάτι πέρα από το γεγονός ότι απλά ήμουν άτυχος στις επιλογές μου. Παρακάτω ακολουθεί η αξιολογική κατάταξη των ταινιών με βάση το προσωπικό μου γούστο:

23. Βόη – Ένας αγώνας τυφλών (μικρού μήκους) 2/5 
22. Ο άλλος άνθρωπος (μικρού μήκους) 2/5
21. Η φαντασμαγορία της ήττας (μικρού μήκους) 2.5/5

20. Στο νήμα 2.5/5
19. Αυτή η ειδική ανάγκη 3/5
18. Η εικόνα που λείπει 3/5 
17. Η τραγουδίστρια της πανκ 3/5
16. Βίος κι εγκλήματα της Ντόρις Πέιν 3.5/5
15. Κυρίαρχος του κόσμου 3.5/5 
14. Το δάσος των πνευμάτων που χορεύουν 3.5/5 
13. Γνωστά και άγνωστα 3.5/5
12. Τραγούδι απ’ το δάσος 3.5/5 
11. Βρωμοπαλιάνθρωποι 3.5/5

10. Η μεγάλη φάρσα του χιπ χοπ 3.5/5
09. Άρχισαν τα όργανα 3.5/5
08. Δρομείς της ερήμου 3.5/5
07. Ο άνθρωπός μας στην Τεχεράνη 4/5
06. Βρίσκοντας τη Βίβιαν Μάιερ 4/5
05. Η Ουκρανία δεν είναι μπουρδέλο 4/5
04. Αμερικανικό κοινόβιο 4.5/5
03. Οι αισιόδοξες 4.5/5
02. Επιστροφή στη Χομς 4.5/5 
01. Ο Βερμέρ του Τιμ 5/5

Στην προβολή της ταινίας Αμερικανικό Κοινόβιο. Κάπου στο βάθος είμαι κι εγώ.

Διάφορα

Οι αίθουσες στο λιμάνι έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες Village Cinemas. Δεν θα σχολιάσω το συγκεκριμένο γεγονός, καπιταλισμό έχουμε άλλωστε και από την στιγμή που το ίδιο το φεστιβάλ δεν μπόρεσε τόσα χρόνια να τις εκμεταλλευτεί, η όποια αξιοποίηση τους φαντάζει θετική. Από την άλλη όμως το να πουλάει το κυλικείο ποπ κορν και ο κόσμος να μπαίνει ανενόχλητος μ' αυτό στις προβολές, όταν ένας από τους βασικούς κανόνες του φεστιβάλ είναι ότι απαγορεύεται η κατανάλωση φαγητού στις αίθουσες, είναι εντελώς ενοχλητικό.

Κορυφαίες στιγμές στο πρώτο σαββατοκύριακο του φεστιβάλ. 16χρονα έμπαιναν στις αίθουσες του λιμανιού για να δουν τις ώρες προβολής των 300 και έπεφταν πάνω σε τίτλους όπως «Η ψησταριά του Σέσαρ», «Η έβδομη ζωή του Γκουαλντίνο» και «Οι Σεμπάμπ του Γιαρμούκ»

Κάπου στα πρόχειρα του blog υπάρχει και μια ανάρτηση με τίτλο TDF16: Day 10 η οποία μάλλον δεν θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Το πρόβλημα μου με τα τέσσερα Ελληνικά Ντοκιμαντέρ:

Βόη – Ένας αγώνας τυφλών: Ωραία δουλειά στην κάμερα αλλά ουσιαστικά η ταινία είναι 18 λεπτά με αποσπάσματα από την προπόνηση μιας ομάδας ποδοσφαίρου τυφλών και τίποτε άλλο.

 Ο άλλος άνθρωπος: Πάρα πολύ ενδιαφέρον θέμα για έναν άνδρα που μαγειρεύει και μοιράζει δωρεάν φαγητό στους δρόμους της Αθήνας. Ο ήχος ήταν ασυγχρόνιστος σε όλη την διάρκεια της ταινίας, ενώ έπρεπε να διαβάσεις τους αγγλικούς υποτίτλους για να καταλάβεις τι έλεγαν όσοι μιλούσαν. Αυτό το θέμα με τον ήχο κάποια στιγμή οι Έλληνες κινηματογραφιστές πρέπει να το προσέξουν λιγάκι παραπάνω.

Η φαντασμαγορία της ήττας: Κι εδώ πολύ ενδιαφέρον το θέμα για έναν ζωγράφο της ποπ αρτ που ζει στην Θεσσαλονίκη. Η εικόνα έμοιαζε με ξεπλυμένο αντίγραφο VHS, ενώ οι συνεντεύξεις από τους ανθρώπους που τον γνωρίζουν «τραβούσαν» σε διάρκεια περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε. 

Στο νήμα: Άψογο τεχνικά. Δεν μας είπε κάτι που δεν γνωρίζαμε για τον Τσίπρα και το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα λίγο πριν και λίγο μετά τις εθνικές εκλογές του 2012. Απ' ό,τι μαθαίνω η ταινία συζητιέται αρκετα τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο για όλους τους λάθος λόγους. Το να ασκείς κριτική για αποσπάσματα δευτερολέπτων από ένα τρέιλερ, αγνοώντας το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται, είναι τουλάχιστον φαιδρό. 

Αυτά με το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ για φέτος. Φεστιβαλικό ραντεβού ίσως τον Νοέμβριο (ίσως και όχι, εξαρτάται από τα οικονομικά) για το 55ο φεστιβάλ κινηματογράφου.

P.S. Οι δύο φωτογραφίες του άρθρου είναι από την motionteam.

Ο Θεός Αγαπάει τον Χαδιάρη

Όχι δεν θα σχολιάσω την τοποθέτηση του Γιάννη Σμαραγδή στην θέση του προέδρου του φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Απλά θα αναδημοσιεύσω μερικά εύστοχα σχόλια που βρήκα στο διαδίκτυο τις τελευταίες ώρες. Ιδού:

- Πάντως στις μαντινάδες είναι καλός. Μπορεί να κάνει στο φεστιβάλ αφιέρωμα σε αυτές.

- Είσαι Άρειος Άρειος Άρειος, σωστός κωλοσφουγγάριος!!!

- Δεν τη γράψατε σωστά τη μαντινάδα. Το σωστό είναι: «Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός / στς Αμερικής τ' αλώνι / κι έλαμψες και ήρθες νικητής / και κονομήσαμε όλοι» 

- Σοβαρή επιλογή. Έχει κάνει πολλά για το σινεμά. 

- Αντώνη μου σε αγαπώ/ Αντώνη είσαι μούσα/ Δώσε μου σε παρακαλώ/ Μια θέση με λούσα.

 - Aν διοικεί όπως σκηνοθετεί την έβαψε η Θεσσαλονίκη!!! 

-  Αν σέβεται τον εαυτό του πρέπει να ντυθεί τουλάχιστον Κολοκοτρώνης στην τελετή έναρξης...
  
- Άντε επιτέλους... κανείς δεν χάνεται...

-  Γεια σου Αντώνη Σαμαρά, πρωθυπουργέ μπερκέτη/ Που έσωσες τη χώρα μας εδώ και δύο έτη/ Και τώρα που 'χει εκλογές, εσέ θε' να ψηφίσω/ Μέσα στην κάλπη δαγκωτό -κι ας μην ξανα**μήσω.
 Μετά από αυτή την επική, πονάνε-τα-μυαλά-μου μαντινάδα (σε ορθότερο μάλιστα δεκαπεντασύλλαβο από εκείνη του Σμαραγδή), υπάρχει περίπτωση για καμιά θεσούλα με καλή αμοιβή, φανταστικέ πρωθυπουργέ μου;

- Πολύ μεγάλη διάκριση για τον τεράστιο, τρομερό, φοβερό, ανυπέρβλητο Γιάννη Σμαραγδή. Και του χρόνου στις Κάννες.

Γεια σου Αντώνη Σαμαρά, πρωθυπουργέ μπερκέτη Που έσωσες τη χώρα μας εδώ και δύο έτη Και τώρα που 'χει εκλογές, εσέ θε' να ψηφίσω Μέσα στην κάλπη δαγκωτό -κι ας μην ξανα**μήσω Μετά από αυτή την επική, πονάνε-τα-μυαλά-μου μαντινάδα (σε ορθότερο μάλιστα δεκαπεντασύλλαβο από εκείνη του Σμαραγδή), υπάρχει περίπτωση για καμιά θεσούλα με καλή αμοιβή, φανταστικέ πρωθυπουργέ μου; Πηγή: www.lifo.gr

Γεια σου Αντώνη Σαμαρά, πρωθυπουργέ μπερκέτη Που έσωσες τη χώρα μας εδώ και δύο έτη Και τώρα που 'χει εκλογές, εσέ θε' να ψηφίσω Μέσα στην κάλπη δαγκωτό -κι ας μην ξανα**μήσω Μετά από αυτή την επική, πονάνε-τα-μυαλά-μου μαντινάδα (σε ορθότερο μάλιστα δεκαπεντασύλλαβο από εκείνη του Σμαραγδή), υπάρχει περίπτωση για καμιά θεσούλα με καλή αμοιβή, φανταστικέ πρωθυπουργέ μου; Πηγή: www.lifo.gr

- Ο Σμαραγδής είναι κορυφή. Είστε όλοι κομπλεξικοί με την επιτυχία σε αυτή τη χώρα. 

Όσκαρ 2014: Awright, Awright, Awright

Τα Οσκαρ μας τελείωσαν και ειλικρινά δεν έχω το κουράγιο να κάνω κάποια αναλυτική κριτική, μιας και φέτος το παραεξάντλησα το θέμα. Σε γενικές γραμμές η βραδιά κύλησε αρκετά ομαλά, η Έλεν ντε Τζενέρις ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπής σαν παρουσιάστρια, ενώ οι βραβεύσεις δεν έκρυβαν κάποια ιδιαίτερη έκπληξη. Προσωπικά κρατάω:

- Την πολύ ωραία ατμόσφαιρα στο Ολύμπιον στην Θεσσαλονίκη, όπου παρακολουθήσαμε την τηλεοπτική μετάδοση της Nova. Ειδικά το θεωρείο, είναι το ιδανικότερο μέρος για να παρακολουθήσεις οποιαδήποτε προβολή.

- Τις επτά δικαιότατες βραβεύσεις του Gravity. Στον τεχνικό τομέα δεν υπάρχει ταινία εκεί έξω που να μπορεί να συγκριθεί μαζί του.

- Τις μηδέν βραβεύσεις των American Hustle (0/10), Nebraska (0/6) και The Wolf of Wall Street (0/5).

  - So, to any of us, whatever those things are, whatever we look up to, whatever it is we look forward to and whoever it is we’re chasing -- to that I say Amen, to that I say "alright, alright, alright.", to that I say "just keep livin".
Το κλείσιμο από τον εντελώς μακοναχικό (sic) ευχαριστήριο λόγο του Μάθιου Μακόναχι.

- Τον πιο κουλ Οσκαρικό νικητή στην ιστορία της ιστορίας. 

- Την Αντζελίνα Τζολί να παραδίδει το Οσκαρ σκηνοθεσίας στον Αλφόνσο Κουαρόν για την ταινία όπου, πριν μερικά χρόνια, η ίδια είχε επίμονα αρνηθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο. 

- Το EGOT του Ρόμπερτ Λόπεζ. 

- Την αποτυχημένη προσπάθεια της Λάιζα Μινέλι να μπει κι εκείνη στο θρυλικό Selfie. 

- Τον θριαμβευτή των φετινών Χρυσών Βατόμουρων Γουίλ Σμιθ να δίνει, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, το βραβείο καλύτερης τανίας.

- Τις 20 στις 24 επιτυχημένες προβλέψεις μου στο Golderby.com. Ευτυχώς την τελευταία στιγμή έβαλα στην πρώτη θέση το 20 Feet from Stardom στα ντοκιμαντέρ και το Helium στις μικρού μήκους ταινίες.

Όσκαρ 2014: Οι Πέντε Πιθανές Εκπλήξεις

Το Οσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο ή στον Τσιούετελ Έτζιοφορ (ή στον Μπρους Ντερν): Ίσως να προσπαθούμε να το κάνουμε περισσότερο ντέρμπι απ' ό,τι στην πραγματικότητα είναι. Θεωρητικά πάντως, αυτή είναι η πιο αμφίρροπη αναμέτρηση στην συγκεκριμένη κατηγορία εδώ και χρόνια και οι εν λόγω κύριοι έχουν αρκετές πιθανότητες να κάνουν την έκπληξη και να εκτοπίσουν τον Μάθιου Μακόναχι από την κορυφή. Μια παραπάνω πιθανότητα δίνω στον Ντι Κάπριο λόγω της μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας και ενός εκπληκτικού σερί ερμηνειών που έχουν αγνοηθεί επιδεικτικά από την ακαδημία (Django Unchained, J. Edgar, Shutter Island, Revolutionary Road)

Όσκαρ 2014: Καλύτερη Ταινία - Σκηνοθεσία

 Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια το όσκαρ σκηνοθεσίας έχει συμπέσει μ' αυτό της καλύτερης ταινίας δέκα φορές. Ενώ δηλαδή δεν είναι εντελώς απίθανος ένας διαχωρισμός στις δύο κατηγορίες, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψεις ένα τέτοιο συμβάν. Κανένας δεν περίμενε το Crash να κερδίσει το Brokeback Mountain, τον Ρόμαν Πολάνσκι του The Pianist να κερδίσει τον Ρομπ Μάρσαλ του Chicago ή το Shakespeare in Love να κερδίζει το Saving Private Ryan. Πέρσι ήταν η μοναδική φορά που ήταν αναμενόμενος αυτός ο διαχωρισμός γιατί το ακλόνητο φαβορί Argo δεν ήταν καν υποψήφιο για το Οσκαρ σκηνοθεσίας. Ακόμα κι εκεί όμως, ο Στίβεν Σπίλμπερκ κατάφερε να χάσει από τον Ανγκ Λι.

Κι όμως φέτος όλα δείχνουν οτι σε άλλη ταινία θα καταλήξει το Οσκαρ σκηνοθεσίας και σε άλλη το Οσκαρ καλύτερης ταινίας. Βλέπεις ο Αλφόνσο Κουαρόν είναι πραγματικός οδοστρωτήρας σε όλη την Οσκαρικη περίοδο. Χρυσή Σφαίρα, Μπάφτα, Βραβείο σωματείου σκηνοθετών, Βραβείο κριτικών, όλα μα όλα τα βραβεία σκηνοθεσίας έχουν καταλήξει στα χέρια του και θα έμοιαζε εντελώς παράλογο το μοναδικό βραβείο που θα χάσει να είναι το Όσκαρ. 

Η στατιστική και η λογική λέει ότι εφόσον ο Κουαρόν δεν υπάρχει περίπτωση να χάσει, τότε θα συμπαρασύρει μαζί του και το Gravity στην μεγαλύτερη κατηγορία της βραδιάς. Γεγονός που αν και δεν το αποκλείω, το βρίσκω μάλλον απίθανο. Βλέπεις, στον αντίποδα, το 12 Years a Slave κέρδισε το Μπάφτα και την Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας και κακά τα ψέματα είναι μια ταινία που έγινε αποκλειστικά για να θριαμβεύσει στα Οσκαρ.

Το Gravity όπως όλα δείχνουν θα φύγει με τα περισσότερα χρυσά αγαλματίδια από την 86η τελετή των βραβείων. Εάν κερδίσει και το βραβείο μοντάζ όπου είναι φαβορί, τότε ο Αλφόνσο Κουαρόν θα έχει δύο Οσκαρ στην κατοχή του. Παραγωγοί στο 12 Years a Slave, μεταξύ άλλων, είναι ο σκηνοθέτης Στιβ ΜακΚουήν και ο Μπράντ Πιτ. Βραβεύοντας δηλαδή το 12 Years a Slave με το βραβείο καλύτερης ταινίας, αυτομάτως θα κερδίσουν το πρώτο τους Χρυσό αγαλματίδιο, ο σκηνοθέτης της ταινίας και ένας από τους μεγαλύτερους Χολιγουντιανούς σταρ αυτή την στιγμή. Αν μάλιστα το American Hustle κερδίσει το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου, τότε οι τρεις από τους πέντε υποψήφιους για όσκαρ σκηνοθεσίας φέτος, θα φύγουν με τουλάχιστον ένα Οσκαρ ο καθένας στην κατοχή του και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

Καλύτερη Σκηνοθεσία
Θα κερδίσει: Αλφόνσο Κουαρόν (Gravity)
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Στιβ ΜακΚουήν (12 Years a Slave)

 Θέλω να κερδίσει: Αλφόνσο Κουαρόν (Gravity)  
Έπρεπε να ήταν υποψήφιος: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (Before Midnight)

Καλύτερη Ταινία
Θα κερδίσει: 12 Years a Slave

  Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Gravity
Θέλω να κερδίσει: Gravity 
Έπρεπε να ήταν υποψήφιο: Before Midnight

Όσκαρ 2014: Διασκευασμένο Σενάριο

Στις οχτώ από τις δέκα προηγούμενες απονομές, η ταινία που κέρδισε το Οσκαρ καλύτερης ταινίας, κέρδισε και μια από τις δύο κατηγορίες σεναρίου (διασκευασμένο ή πρωτότυπο). Αν φέτος, όπως όλα δείχνουν, το 12 Years a Slave θριαμβεύσει στην σημαντικότερη κατηγορία, η στατιστική δείχνει πως θα κερδίσει Οσκαρ και για το σενάριο του. Και κάπου εδώ τα επιχειρήματα μου τελειώνουν, αφου ο σεναριογράφος Τζον Ρίντλεϊ δεν κέρδισε κανένα σημαντικό βραβείο για την δουλειά του στην εν λόγω ταινία. Η Χρυσή Σφαίρα πήγε στο Her, αλλά εκεί η κατηγορία δεν χωρίζεται σε διασκευασμένο και πρωτότυπο. Το Μπάφτα πήγε στο Philomena, αλλά αυτό είναι πιθανό να συνέβη γιατί είναι Βρετανική παραγωγή. Το Βραβείο του Σωματείου Σεναριογράφων πήγε στο Captain Phillips, αλλά εκεί ψηφίζει μια μικρή μερίδα ανθρώπων, δείγμα σχεδόν ασήμαντο για να βγάλεις συμπέρασμα. 

Είναι μια από τις λίγες κατηγορίες φέτος όπου ακλόνητο φαβορί δεν φαίνεται να υπάρχει κι αν κάπου υπάρχει περίπτωση συμβεί μια μεγάλη η έκπληξη δεν αποκλείεται να συμβεί εδώ. Άλλωστε αυτή είναι η κατάλληλη ευκαιρία να βραβευθούν με το πρώτο τους Οσκαρ τρεις άνθρωποι που σημάδεψαν τις τρεις τελευταίες δεκαετίες το ανεξάρτητο Αμερικάνικο σινεμά, με μια από τις σημαντικότερες τριλογίες όλων των εποχών. Και πραγματικά θα είναι κρίμα να περιμένουμε άλλα εννιά χρόνια για να δούμε επιτέλους τον Ιθαν Χοκ, την Ζιλί Ντελπί και τον Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ να κερδίζουν ένα βραβείο που έπρεπε να το είχαν πάρει το 2005 για το Before Sunset.

Διασκευασμένο  Σενάριο
Θα κερδίσει: 12 Years a Slave
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Before Midnight
Θέλω να κερδίσει: Before Midnight 
Έπρεπε να ήταν υποψήφιο: La vie d'Adèle

Όσκαρ 2014: Πρωτότυπο Σενάριο

Παρόλο που το American Hustle έχει τις πιο πολλές Οσκαρικές υποψηφιότητες φέτος (μαζί με το Gravity), είναι αουτσάιντερ σχεδόν σε όλες και άρα πολύ πιθανό να φύγει με άδειες τσέπες από την 86η τελετή των βραβείων. Πέρα από την κατηγορία του δεύτερου γυναικείου ρόλου όπου όπως ανέφερα η Τζένιφερ Λόρενς θα είχε μεγάλες πιθανότητες να επικρατήσει, αν δεν είχε κερδίσει πέρσι το Οσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου, η επόμενη κατηγορία που μοιάζει να έχει κάποιες σοβαρές πιθανότητες είναι αυτή του πρωτότυπου σεναρίου.

Μια βράβευση του Γούντι Άλεν για το Blue Jasmine, μοιάζει εξαιρετικά απίθανη, όχι τόσο λόγω του σχετικά πρόσφατου ντόρου με την θετή του κόρη, όσο γιατί κέρδισε το Οσκαρ μόλις πριν δύο χρόνια για το Midnight in Paris. Το Dallas Buyers Club ήδη φαίνεται πως θα κάνει την υπέρβαση με τρία πιθανά Οσκαρ (Α', Β' ανδρικός ρόλος και μακιγιάζ), άρα ένα τέταρτο μοιάζει υπερβολικό. Ενώ τέλος, όσο κι αν η Ακαδημία λατρεύει τον Αλεξάντερ Πέιν, δύσκολα θα βραβεύσει τρίτη συνεχόμενη ταινία του (Nebraska) με Οσκαρ σεναρίου.

Μπάφτα, Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Σωματείου Σεναριογράφων όλα πήγανε στον Σπάικ Τζόνζι για το Her, κάτι που αυτόματα τον κάνει φαβορί για το Οσκαρ. Προσωπικά, αν και όλα δείχνουν το αντίθετο, θα ριψοκινδυνεύσω και θα ποντάρω στο American Hustle. 

Υπάρχει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θεωρία που λέει ότι είναι δυνατό την βραδιά της 2ας Μαρτίου, οι τρεις από τους πέντε υποψήφιους για το Οσκαρ σκηνοθεσίας, να φύγουν με ένα βραβείο ο καθένας στις αποσκευές του. Αυτή η θεωρία (που θα την αναπτύξω στις προβλέψεις μου για τις κατηγορίες καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας) θέλει το ένα από αυτά τα Οσκαρ να πηγαίνει στον Ντέιβιντ Ο. Ράσελ για το σενάριο του American Hustle. Μην ξεχνάς ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μια ταινία του είναι υποψήφια και στις τέσσερις ερμηνευτικές κατηγορίες, κάτι που ποτέ κανένας άλλος σκηνοθέτης δεν το έχει κατορθώσει, ενώ ο ίδιος μετράει συνολικά πέντε υποψηφιότητες τα τελευταία τέσσερα χρόνια, για τρεις διαφορετικές ταινίες (The Fighter, Silver Linings Playbook, American Hustle). Όλα τα παραπάνω έχω την εντύπωση πως θα λειτουργήσουν υπέρ του και τελικά θα είναι αυτός που θα πανηγυρίσει την κατάκτηση του πρωτότυπου σεναρίου για φέτος.

Πρωτότυπο Σενάριο
Θα κερδίσει: American Hustle
Μπορεί να κερδίσει: Her
Θέλω να κερδίσει: Her 
Έπρεπε να ήταν υποψήφιο: The Past

 

Όσκαρ 2014: Μη Αγγλόφωνη Ταινία

Κατ' αρχάς βγάλε έξω τα Omar και The Missing Picture. Μπορεί ο νικητής στην κατηγορία της μη αγγλόφωνης ταινίας, παραδοσιακά, να έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις, ωστόσο οι δύο συγκεκριμένες ταινίες είναι τόσο παραγνωρισμένες που αμφιβάλω αν τις έχει δει έστω το 1/5 των μελών της Αμερικάνικης ακαδημίας κινηματογράφου. 

 Νικητής στα σημεία θα είναι κάποιο από τα The Broken Circle Breakdown, The Hunt και The Great Beauty. Το πρώτο έχει σαν αβαντάζ κάτι για το όποιο οι ψηφοφόροι των Οσκαρ «τρελαίνονται». Ένα πρωταγωνιστή (ή για την ακρίβεια μια μικρή πρωταγωνίστρια) που πάσχει από ανίατη ασθένεια. Ως γνωστών, δώσε ταινία με ανίατη ασθένεια στο οσκαρικό κοινό και θα ανταμειφτείς κατάλληλα. 

Το The Hunt είναι μια ταινία που σύσσωμοι κοινό και κριτικοί έχουν λατρέψει. 93% στο ντοματόμετρο, 76% στο Metacritic και 8,3 στο IMDB, όπου βρίσκεται μέσα στις 250 πιο καλοβαθμολογημένες (sic) ταινίες όλων των εποχών. 

Και τέλος το The Great Beauty, όπου μέχρι στιγμής έχει επικρατήσει τόσο στις Χρυσές Σφαίρες όσο και στα Μπάφτα και μάλιστα με αντίπαλο το La vie d'Adèle που για τυπικούς λόγους δεν είχε δικαίωμα να συμμετέχει φέτος στα Οσκαρ. 

Αν θέλεις να εμπιστευθείς τα στατιστικά τότε αυτή η τελευταία είναι και η ταινία που θα πρέπει να ποντάρεις. Δύσκολα κάποιος που έχει κερδίσει όλα τα σημαντικά βραβεία που έχουν προηγηθεί των Οσκαρ θα χάσει από κάποιον που δεν έχει κερδίσει σχεδόν κανένα από αυτά. Μην ξεχνάμε ότι ο Πάολο Σορεντίνο είναι ένας από τους πιο αξιοσέβαστους Ευρωπαίους σκηνοθέτες και μια βράβευση του θα δώσει ένα κάποιο μεγαλύτερο κύρος στον θεσμό των Οσκαρ.

Καλύτερη Μη Αγγλόφωνη Ταινία
Θα κερδίσει: The Great Beauty (Ιταλία)
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: The Broken Circle Breakdown (Βέλγιο) 
Θέλω να κερδίσει: The Great Beauty (Ιταλία)  
Έπρεπε να ήταν υποψήφιο: Το Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού (Ελλάδα)

Όσκαρ 2014: Ντοκιμαντέρ

Από τα υποψήφια για Οσκαρ ντοκιμαντέρ, θεωρώ ότι υπάρχουν δυο που δεν έχουν καμία θέση στην πεντάδα. Τόσο το Cutie and the Boxer όσο και το 20 Feet from Stardom, χωρίς να είναι κακές ταινίες, θα μπορούσαν άνετα να έχουν δώσει την θέση τους σε κάποιο από τα Blood Brother, Stories We Tell, We Steal Secrets: The Story of WikiLeaks και Blackfish. Από αυτά τα δύο, το πρώτο δεν έχει καμία ελπίδα για την νίκη, ενώ το δεύτερο έχει το αβαντάζ ότι αναφέρεται σε ένα παραγνωρισμένο κομμάτι της βιομηχανίας του θεάματος, τις γυναίκες που κάνουν δεύτερα φωνητικά σε συναυλίες και albums. Το 20 Feet from Stardom είναι η πιο «χαλαρή» από τις πέντε ταινίες και άρα αυτή που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να την δουν τα βαριεστημένα μέλη της ακαδημίας. 

Από τα υπόλοιπα τρία ντοκιμαντέρ, το Disrty Wars τα «βάζει» ουσιαστικά με τον Μπάρακ Ομπάμα και τις βρώμικες μυστικές πολεμικές επιχειρήσεις της κυβέρνησης του στα κράτη της μέσης ανατολής. Το γεγονός ότι είναι υπερβολικά φιλελεύθερο τόσο για τους δημοκρατικούς όσο και για τους ρεπουμπλικάνους, σίγουρα θα του στοιχίσει. Προσωπικά το θεωρώ κατόρθωμα και μόνο που έφτασε μέχρι εδώ. 

Νικητής κατά την γνώμη μου θα είναι κάποιο από τα The Act of Killing και The Square. Το πρώτο θεωρώ ότι είναι το σπουδαιότερο ντοκιμαντέρ αυτής της δεκαετίας ως τώρα, αλλά έχει σαν ντεζαβαντάζ την τεράστια διάρκεια και την κατάμαυρη και εντελώς ανεπίκαιρη θεματολογία του για την αναπαράσταση των εγκλημάτων εναντίων αντικαθεστωτικών από τους γκάγκστερ της Ινδονησίας πριν 47 χρόνια.

Από την άλλη το The Square, είναι άκρως επίκαιρο και εξιστορεί την πορεία έξι διαδηλωτών στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου λίγο πριν την πτώση του Μουμπάρακ, μέχρι και σήμερα όπου η πολιτική αστάθεια στην Αίγυπτο συνεχίζεται. 

Αν τα μέλη της Αμερικάνικης ακαδημίας κινηματογράφου καθίσουν και δουν όλα τα ντοκιμαντέρ, νικητής χωρίς αμφιβολία θα είναι το The Act of Killing. Αν καθίσουν και δουν αυτά που τους είναι πιο «εύπεπτα», νικητής θα είναι το 20 Feet from Stardom. Αν πάλι θέλουν να βραβεύσουν κάτι πιο επίκαιρο και πολιτικοποιημένο, νικητής θα είναι το The Square. Το ότι το Μπάφτα καλύτερου ντοκιμαντέρ πήγε στο The Act of Killing με κάνει να ελπίζω ότι, την βραδιά της 2ας Μαρτίου, το Οσκαρ θα πάει εκεί που δικαιωματικά του ανοίκει.

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ
Θα κερδίσει: The Act of Killing 
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: The Square   
Θέλω να κερδίσει: The Act of Killing     
Έπρεπε να ήταν υποψήφιο: Blood Brother

Όσκαρ 2014: Β΄ Γυναικείος Ρόλος

Τα πράγματα είναι απλά. Εάν η Τζένιφερ Λόρενς δεν είχε κερδίσει πέρσι το Οσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου για το Silver Linings Playbook, φέτος θα ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί στην κατηγορία του δεύτερου γυναικείου ρόλου για το American Hustle. Στα 23 της χρόνια όμως, λίγο δύσκολο η Αμερικάνικη ακαδημία κινηματογράφου να της δώσει δεύτερο συνεχόμενο βραβείο, από την στιγμή μάλιστα που ολόκληρη Μέριλ Στριπ έπρεπε να φτάσει στα 63 για να πάρει το τρίτο της Οσκαρ. Μπορεί ουσιαστικά να είναι η πιο σημαντική ελπίδα για την ταινία της να φύγει με κάποιο βραβείο ερμηνείας και ταυτόχρονα η μεγαλύτερη σταρ στο Χόλιγουντ τούτη την στιγμή, αλλά η Χρυσή Σφαίρα νομίζω πως είναι υπεραρκετή για φέτος.

Στον αντίποδα η Λουπίτα Νιόνγκο, είναι μια ηθοποιός όπου κανένας δεν είχε ακουστά μέχρι πριν λίγους μήνες όπου έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με το 12 Years a Slave. Από εκεί και πέρα κέρδισε το εξαιρετικά σημαντικό βραβείο του σωματείου ηθοποιών Αμερικής όπως και αυτό των κριτικών, με αποτέλεσμα αυτή την στιγμή να έχει πάρει αρκετή φόρα για να κερδίσει και το πρώτο της Οσκαρ. Άλλωστε το Χόλιγουντ τρελαίνεται για ιστορίες ανθρώπων που ήρθαν από το πουθενά και βρέθηκαν να ζουν το Αμερικάνικο όνειρο σε όλο του το μεγαλείο. Ρώτα και τον Κρίστοφ Βαλτς, κάτι παραπάνω θα ξέρει.

Β' Γυναικείος ρόλος 
Θα κερδίσει: Λουπίτα Νιόνγκο (12 Years a Slave) 
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Τζένιφερ Λόρενς (American Hustle)  

Θέλω να κερδίσει: Σάλι Χόκινς (Blue Jasmine)    

Έπρεπε να ήταν υποψήφια: Λέα Σεϊντού (La vie d'Adèle)

Όσκαρ 2014: B΄ Ανδρικός Ρόλος

  
Απο την στιγμή που ο Μάικλ Φασμπέντερ δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να ασχοληθεί με την φετινή οσκαρική κούρσα, μετά την τραυματική προπέρσινη περίοδο όπου δεν είχε καταφέρει να βρεθεί υποψήφιος παρά την εκτεταμένη καμπάνια που είχε κάνει για το Shame. Ο Τζάρεντ Λέτο «κλέιδωσε» την νίκη και δεν υπάρχει κάποιος άλλος στον ορίζοντα που μπορεί να το κοντράρει.

Με τέσσερις υποψήφιότητες σε κάθε κατηγορία ερμηνείας το American Hustle, μοιάζει παράλογο να μην κερδίσει έστω σε μία και έτσι αυτόματα δεύτερος στα προγνωστικά έρχεται ο Μπράντλεϊ Κούπερ που όμως, κακά τα ψέματα, πρέπει να ελπίζει σε ένα θαύμα για την νίκη.

Β' Ανδρικός ρόλος 
Θα κερδίσει: Τζάρεντ Λέτο (Dallas Buyers Club) 
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Μπράντλεϊ Κούπερ (American Hustle)   

Θέλω να κερδίσει: Τζάρεντ Λέτο (Dallas Buyers Club)     

Έπρεπε να ήταν υποψήφιος: Τζέικ Τζίλενχαλ (Prisoners)

Όσκαρ 2014: Α΄ Ανδρικός Ρόλος

Ας μπούμε κατευθείαν στο ζουμί. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να κοντράρει τον Μάθιου Μακόναχι σ' αυτή την οσκαρική κούρσα; Όσα βραβεία έχουν δοθεί μέχρι σήμερα είτε από τις ενώσεις ηθοποιών και κριτικών, είτε από τις Χρυσές Σφαίρες, όλα έχουν καταλήξει στα χέρια του πρωταγωνιστή του Dallas Buyers Club. Όλα εκτός από το σημαντικότερο που θα δοθεί σε λίγες ημέρες, ακριβώς στην έναρξη της ψηφοφορίας των Οσκαρ και για το οποίο ο Μακόναχι δεν είναι καν υποψήφιος.

Βλέπεις το Dallas Buyers Club «άνοιξε» μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στις αίθουσες τις Αγγλίας και έτσι ουσιαστικά έμεινε εκτός των υποψηφιοτήτων Μπάφτα. Ένας θεσμός ο οποίος κρίνει σε μεγάλο ποσοστό τους νικητές των Οσκαρ, αφού να σκεφτείς ότι ο τελευταίος ηθοποιός που κέρδισε Οσκαρ χωρίς να είναι υποψήφιος για Μπάφτα, ήταν ο Ντένζελ Ουάσινγκτον για το Training Day, πριν δώδεκα χρόνια. 

Από τους συνυποψήφιους του Μακόναχι, αυτός που με ευκολία μπορεί να αποκλειστεί ως πιθανός νικητής είναι ο Κρίστιαν Μπέιλ που πρέπει να νιώθει υπερήφανος και μόνο που κατάφερε να πάρει την θέση του Ρόμπερτ Ρέτφορντ και του Τομ Χάνκς στην πεντάδα. Από εκεί και πέρα οι πιθανότητες για τους Τσιούετελ Έτζιοφορ, Λεονάρντο Ντικάπριο και Μπρους Ντερν είναι σχεδόν μοιρασμένες. 

Ο πρώτος είναι ο πρωταγωνιστής του 12 Years a Slave, της ταινίας που μάλλον θα κερδίσει το βραβείο καλύτερης ταινίας και δεν είναι απίθανο μια τέτοια νίκη να «παρασύρει» μαζί της και μια από τις ερμηνείες της ταινίας, με τις περισσότερες πιθανότητες ωστόσο για κάτι τέτοιο να τις έχει η Λουπίτα Νιόνγκο για τον δεύτερο γυναικείο ρόλο. 

Ο Ντικάπριο έχει αδικηθεί εδώ και πολλά χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την περσινή απουσία του από την κατηγορία του δεύτερου ανδρικού ρόλου για το Django Unchained. Ωστόσο όπως είπα και στην  προηγούμενη ανάρτηση μου, η Αμερικάνικη ακαδημία κινηματογράφου σπάνια δίνει «τιμητικό» Οσκαρ σε κάποιον που έχει αδικήσει. Το γεγονός πάντως ότι με το Wolf of Wall Street δίνει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του, ίσως του δίνει ένα κάποιο αβαντάζ σε σχέση  με τους υπόλοιπους.  

Και τέλος η περίπτωση του Μπρους Ντερν επίσης δεν πρέπει να αγνοηθεί αφού, στα 78 του χρόνια, δύσκολα ένας τόσο σημαντικός ηθοποιός θα μπορέσει να βρεθεί ξανά υποψήφιος για Οσκαρ. Ντεζαβαντάζ αποτελεί το γεγονός ότι η ερμηνεία του στο Nebraska (κακά τα ψέματα) δεν είναι πρωταγωνιστική. Εάν είχε δηλωθεί στην κατηγορία του δεύτερου ανδρικού ρόλου, τώρα θα ήταν το φαβορί για την νίκη.

Συνοψίζοντας, θεωρώ ότι εύκολα ή δύσκολα ο Μάθιου Μακοναχι θα είναι αυτός που θα επικρατήσει, κυρίως γιατί έκανε αυτό που πρέπει να κάνει κάθε ηθοποιός για να κερδίσει ένα Οσκαρ. Έχασε αρκετά κιλά και έδωσε μια παθιασμένη ερμηνεία σε μια ταινία που αναφέρεται στην πραγματική ιστορία ενός ανθρώπου που έπασχε από AIDS και δεν το έβαλε κάτω. 

Α' Ανδρικός ρόλος 
Θα κερδίσει: Μάθιου Μακόναχι (Dallas Buyers Club) 
Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Λεονάρντο Ντικάπριο (The Wolf of Wall Street)   

Θέλω να κερδίσει: Μάθιου Μακόναχι (Dallas Buyers Club)    
Έπρεπε να ήταν υποψήφιος: Ρόμπερτ Ρέτφορντ (All is Lost)

Όσκαρ 2014: Α΄ Γυναικείος Ρόλος

Ένα άλλο «κινηματογραφικό» θέμα που μας απασχόλησε τις τελευταίες εβδομάδες, ήταν οι κατηγορίες της θετής κόρης του Γούντι Άλεν, Ντίλαν Φάροου, εναντίον του πατέρα της για έναν υποτιθέμενο βιασμό που συνέβη πριν εικοσιένα χρόνια. Και λέω υποτιθέμενο διότι στις έρευνες που έκανε τότε ο εισαγγελέας, δεν βρέθηκε το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον του Γούντι Άλεν και δεν ασκήθηκε ποτέ δίωξη εναντίον του. Μάλιστα το συμπέρασμα που είχε βγει τότε για την υπόθεση ήταν ότι η Μία Φάροου θέλοντας να εκδικηθεί τον Γούντι Άλεν που σύναψε σχέση με την θετή της κόρη Σουν Γι (και η οποία δεν ήταν ποτέ θετή κόρη του Γούντι Άλεν), εν μέσω της δικαστικής διαμάχης για την επιμέλεια των δύο υιοθετημένων τους παιδιών (Ντίλαν και Ρόναν), τον κατηγόρησε με το πιο αισχρό ψέμα που μπορεί να πει κάποιος για κάποιον άλλο, για τον βιασμό του ίδιου του παιδιού του. Εδώ να σημειωθεί ότι ουσιαστικά η καριέρα της Μία Φάροου καταστράφηκε ύστερα από αυτά τα γεγονότα αφού, μετά τις δώδεκα ταινίες του Γούντι Άλεν, ποτέ δεν ξανάπαιξε σε οτιδήποτε άξιο αναφοράς. Τι σχέση έχουν όμως όλα αυτά με τις φετινές υποψηφιότητες για το Οσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου;

Η εκκίνηση της νέας διαμάχης του Γούντι Άλεν με την Μία Φάροου ουσιαστικά δόθηκε ακριβώς στην έναρξη της οσκαρικής περιόδου, όταν κατά την διάρκεια της τιμητικής βράβευσης του Γούντι στην απονομή των φετινών Χρυσών Σφαιρών, ο αποξενωμένος θετός γιος του Γούντι, Ρόναν Φάρου, τον κατηγόρησε μέσω twitter για τον βιασμό της τότε επτάχρονης αδερφής του Ντίλαν. Λίγες εβδομάδες αργότερα σε ένα άρθρο της στους New York Times, η 28χρονη πλέον Ντίλαν Φάροου επανέλαβε τις ίδιες κατηγορίες. Γιατί όμως όλα αυτά συμβαίνουν τώρα που, κατά πρώτον, εάν το έγκλημα έχει συμβεί έχει πλέον παραγραφεί και κατά δεύτερον διανύουμε την περίοδο όπου οι υποψηφιότητες των Οσκαρ έχουν μόλις δοθεί και σε λίγες ημέρες ξεκινάει η ψηφοφορία;

Όπως ανέφερα και πιο πάνω η Μία Φάροου πρωταγωνίστησε σε δώδεκα ταινίες του Γούντι Άλεν, οι οποίες συνολικά έλαβαν δεκαεννέα υποψηφιότητες για Οσκαρ, από τις οποίες οι... μηδέν από αυτές ήταν για την Μία Φάροου. Για την ακρίβεια η Μία Φάροου δεν υπήρξε ποτέ υποψήφια για Οσκαρ, ούτε για το Μωρό της Ρόζμαρι, ούτε για τον Υπέροχο Γκάτσμπι. Μετά τον χωρισμό της με τον Γούντι δεν βρέθηκε ποτέ ξανά σημαντικός σκηνοθέτης να της εμπιστευθεί κάποιο μεγάλο ρόλο.

Αν έχεις δείξει λίγο ενδιαφέρον για τα φετινά Οσκαρ, θα ξέρεις ήδη ότι φαβορί για το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου είναι με τεράστια διαφορά η Κέιτ Μπλάνσετ για τον ρόλο της (εντελώς συμπτωματικά) στην τελευταία ταινία του Γούντι Άλεν με τίτλο Θλιμμένη Τζασμίν. Ίσως σου φανεί λίγο υπερβολικό ότι όλα τα παραπάνω γεγονότα συμβαίνουν επειδή η Μια Φάροου δεν θέλει να δει την Κέιτ Μπλάνσετ να παραλαμβάνει το Οσκαρ που η ίδια δεν κέρδισε ποτέ, αλλά τουλάχιστον πρέπει να σου φανεί περίεργο το γεγονός ότι όλη αυτή η διαμάχη αναζωπυρώθηκε στην οσκαρική περίοδο. Επίσης να διευκρινίσω ότι παρόλο που θεωρώ την Μία Φάροου ψυχωτική και εμμονοληπτική σε σχέση με τον Γούντι Άλεν, κατανοώ πλήρως τα δύο παιδιά της (ιδιαιτέρως την κόρη της) που από το δηλητήριο που έχει χύθει τόσα χρόνια για τον πατέρα τους, αυτά μπορεί να πιστεύουν ότι ο εν λόγω βιασμός όντως έχει συμβεί. Το ότι η ίδια η Μία υποστηρίζει ανοιχτά όλα αυτά τα χρόνια τον, καταδικασθέντα για βιασμό δεκατριάχρονης, Ρόμαν Πολάνσκι και τον αδερφό της που βρίσκεται στην φυλακή για τον βιασμό δύο ανήλικων αγοριών, δείχνει ότι η κόντρα της με τον Γούντι είναι εντελώς μεροληπτική και δεν πρόκειται να κοπάσει ποτέ. Αν όμως τούτη η διαμάχη όντως κοστίσει στην Κέιτ Μπλάνσετ τότε ποια ηθοποιός μπορεί να βγει κερδισμένη;

 Τα τελευταία οχτώ χρόνια η Έιμι Άνταμς έχει βρεθεί υποψήφια για Οσκαρ πέντε φορές, τις πρώτες τέσσερις για το Οσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου και φέτος επιτέλους για το Οσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου. Για την ακρίβεια φέτος είναι η μοναδική ηθοποιός στην κατηγορία της που δεν έχει κερδίσει ποτέ Οσκαρ. Η Σάντρα Μπούλοκ κέρδισε πριν τέσσερα χρόνια για το The Blind Side, η Κέιτ Μπλάνσετ για το Aviator, η Τζούντι Ντέντς για το Shakespeare in Love και η Μέριλ Στριπ... είναι η Μέριλ Στριπ. Εάν υπάρχει μια ηθοποιός αυτή τη στιγμή που το Χόλιγουντ της «χρωστάει» ένα Οσκαρ, αυτή δίχως δεύτερη σκέψη είναι η Έιμι Άνταμς. Αρκούν όμως όλα αυτά για να κερδίσει φέτος τον σίφουνα που λέγεται Κέιτ Μπλάνσετ;

Βασικά όχι. Η Κέιτ Μπλάνσετ έχει κερδίσει κάθε μεγάλο βραβείο που έχει προηγηθεί των Οσκαρ. Χρυσή Σφαίρα, βραβείο σωματείου ηθοποιών, βραβείο κριτικών και σίγουρα το Μπάφτα. Όλα δείχνουν πως την βραδιά της δευτέρας Μαρτίου θα είναι αυτή που θα ανέβει πάνω στην σκηνή να παραλάβει το χρυσό αγαλματίδιο, αφού έτσι κι αλλιώς η Αμερικάνικη ακαδημία κινηματογράφου έχει αποδείξει στο παρελθόν πως δεν την πολυενδιαφέρει να βραβεύει τιμητικά ανθρώπους που έχουν χάσει πολλές φορές (Άλφρεντ Χίτσκοκ, Ρόμπερτ Άλτμαν, Πίτερ Οτούλ), ούτε επηρεάζεται απο τα σεξουαλικά σκάνδαλα των υποψηφίων της (Ρόμαν Πολάνσκι). Πόσο μάλλον όταν οι υποψήφιοι δεν έχουν καμία σχέση με αυτά, όπως φέτος η Κέιτ Μπλάνσετ.

Α' Γυναικείος ρόλος 
Θα κερδίσει: Κέιτ Μπλάνσετ (Blue Jasmine) 

Μπορεί να κάνει την έκπληξη: Έιμι Άνταμς (American Hustle) 
Θέλω να κερδίσει: Έιμι Άνταμς (American Hustle)   
Έπρεπε να ήταν υποψήφια: Αντέλ Εξαρχόπουλος (La vie d'Adèle)

Χρυσές Σφαίρες 2014: Οι Προβλέψεις μου

Έτσι όπως τα υπολογίζω, το American Hustle είναι η ταινία που θα φύγει με τα περισσότερα βραβεία από την απονομή των Χρυσών Σφαιρών την επερχόμενη Κυριακή.  Μεγάλα φαβορί είναι η αλήθεια δεν υπάρχουν, ούτε για τις Σφαίρες, ούτε για τα Όσκαρ. Λίγο πολύ όμως, οι νικητές της Κυριακής είναι αυτοί που θα έχουν το αβαντάζ και για τα βραβεία της Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου. Εδώ μπορείς να δεις τις προβλέψεις μου για το κινηματογραφικό κομμάτι της τελετής και εδώ για το τηλεοπτικό. Όπως πάντα στην πρώτη θέση βρίσκεται ο υποψήφιος που θεωρώ πως θα κερδίσει, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι υποψήφιοι με βάση τις περισσότερες ελπίδες για την έκπληξη. 

Αν πάντως θέλεις κάπου να ποντάρεις στα σίγουρα και δεν ξέρεις πού, παρακάτω ακολουθούν οι κατηγορίες με τους υποψηφίους που μοιάζουν να έχουν «κλειδώσει» τις νίκες.

Γυναικεία Ερμηνεία σε Δραματική Ταινία: Cate Blanchett - Blue Jasmine
Σενάριο: American Hustle
Κινούμενο Σχέδιο: Frozen
Σκηνοθεσία: Alfonso Cuaron - Gravity
Καλύτερη Κωμωδία: American Hustle  
Μη Αγγλόφωνη Ταινία: Blue is the Warmest Color 
Μουσική: Gravity
Γυναικεία Ερμηνεία σε Κωμική Σειρά: Julia Louis-Dreyfus - Veep
 Ανδρική Ερμηνεία σε Τηλεταινία/Μίνι Σειρά: Michael Douglas - Behind the Candelabra     
Καλύτερη Τηλεταινία/Μίνι Σειρά: Behind the Candelabra   
Δεύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Σειρά: Jon Voight - Ray Donovan