Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

TIFF54: Days 1&2


Σταμάτα τους χτύπους της καρδιάς
Υπόθεση: Σε μια αγροτική περιοχή του Τέξας, η κόρη μιας θρησκόληπτης οικογένειας με δώδεκα παιδιά, ερωτεύεται έναν ερασιτέχνη αναβάτη ταύρων. Για πρώτη φορά η πίστη της θα δοκιμαστεί.

Η Γνώμη μου: Πατώντας με το ένα πόδι στην μυθοπλασία και με το άλλο στο ντοκιμαντέρ, η ταινία του Ρομπέρτο Μινερβίνι δεν μπορεί να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να είναι. Η καταγραφή της βασανιστικής καθημερινότητας των αγροτών του Τέξας γίνεται με αφοπλιστική αυθεντικότητα. Η συναναστροφή αυτών των ανθρώπων με τα ζώα τους, μας δίνει μερικές αξέχαστες σκηνές, ενώ η γέννηση του μωρού μιας αγρότισσας on camera, προσφέρει την πιο συγκλονιστική στιγμή της ταινίας. Από την άλλη, το σενάριο είναι εντελώς σχηματικό και η όποια υπόθεση, δυστυχώς, μένει υπόθεση μόνο στα χαρτιά, αφού το βασικό ρομάντζο της κόρης με τον αναβάτη οδηγεί την ιστορία σε αδιέξοδα μονοπάτια. Έστω κι έτσι, και παρά τις όποιες αδυναμίες του, το Stop the Pounding Heart παραμένει αυθεντικό δείγμα αμερικάνικου ανεξάρτητου κινηματογράφου, από αυτά που όλο και πιο σπάνια μας έρχονται τα τελευταία χρόνια από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Πρωτότυπος τίτλος: Stop the Pounding Heart
Χώρα: Η.Π.Α.
Χρονιά: 2013
Σκηνοθέτης: Ρομπέρτο Μινερβίνι
Τμήμα: Ανοιχτοί Ορίζοντες (Κυρίως πρόγραμμα)
Βαθμολογία: 3/5


Το παράξενο χρώμα που έχουν τα δάκρυα του κορμιού σου  
Υπόθεση: Ένας άνδρας επιστρέφει σπίτι του από μακρινό ταξίδι και ανακαλύπτει πως η γυναίκα του έχει εξαφανιστεί

Η Γνώμη μου: Περισσότερο ως βίντεο πρότζεκτ παρά ως ταινία θα χαρακτήριζες το νέο δημιούργημα των σκηνοθετών του Amer (όπως φυσικά κι εκείνη την ταινία). Οι άνθρωποι είναι εμφανές ότι ξέρουν να στήνουν πλάνα και να δημιουργούν ατμόσφαιρα με μοναδικό τρόπο. Υπερφορτώνουν όμως τόσο πολύ την κάθε σκηνή, με κάθε είδους τρικ στη φωτογραφία και στο μοντάζ, που είναι σχεδόν αδύνατο να επεξεργαστείς τα όσα παρακολουθείς. Και είναι ακριβώς αυτός ο υπερβάλλον ζήλος τους για το οπτικό αποτέλεσμα που στην πορεία εκτρέπει το σενάριο και οδηγεί την υπόθεση σε δυσνόητα μονοπάτια. Ωραίο λοιπόν το στιλιζάρισμα, αλλά καλό θα ήταν να μην γίνεται αυτοσκοπός.

Πρωτότυπος τίτλος: L’Étrange Couleur des larmes de ton corps
Χώρα: Γαλλία
Χρονιά: 2013
Σκηνοθέτες: Ελέν Κατέτ, Μπρυνό Φορζανί
Τμήμα: Ανοιχτοί Ορίζοντες (Ρεύματα)
Βαθμολογία: 2.5/5


Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί
Υπόθεση: Δύο εραστές βαμπίρ που ζουν ξεχωριστά, ο ένας στο Ντιτρόιτ και η άλλη στην Ταγγέρη, ξανασμίγουν μετά από χρόνια, για να επιβιώσουν σε έναν μοντέρνο κόσμο που καταρρέει.

Η Γνώμη μου: Αναπάντεχα χιουμοριστική, αλλά και ταυτόχρονα, βαθιά μελαγχολική, η νέα ταινία του μεγάλου Τζιμ Τζάρμους, είναι το προσωπικό του love letter σε ένα κινηματογραφικό είδος που φαίνεται να υπεραγαπάει, προσαρμόζοντας το όμως στο γνώριμο στυλ του. Η επιλογή του χρεοκοπημένου Ντιτρόιτ, όπου εξελίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, παίζει καθοριστικό ρόλο στην ατμόσφαιρα της παρακμής που θέλει να δημιουργήσει ο Τζάρμους, με την post rock μουσική επένδυση να είναι άκρως ταιριαστή και εντυπωσιακή. Από τους ηθοποιούς την παράσταση κλέβει ο Τομ Χιντλεστον σε έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του και μαζί με την πάντα σπουδαία Τίλντα Σουίντον, δημιουργούν ένα ζευγάρι προορισμένο να αφήσει κινηματογραφική ιστορία.
  
Πρωτότυπος τίτλος: Only Lovers Left Alive
Χώρα: Η.Π.Α.
Χρονιά: 2013
Σκηνοθέτης: Τζιμ Τζάρμους
Τμήμα: Ανοιχτοί Ορίζοντες (Ταινία έναρξης)
Βαθμολογία: 4/5

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου